พวกผมแค่ชมชอบในรสชาติของสุรา เรื่องราวที่เขียน เริ่มต้นจากความชอบและความสนใจ ที่นำไปสู่การค้นหา
เมื่อได้รับรู้ และทดลองด้วยตัวเองแล้วก็อยากแบ่งปันให้กับเพื่อนๆ และคนอื่นๆ ที่สนใจในเรื่องเดียวกันครับ

ข้อคิดเห็นที่ให้เกี่ยวกับเรื่องการร่ำสุราในแต่ละประเภท เป็นความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆ ที่ได้มาจากการลองของด้วยตัวเอง
ที่แค่อยากรู้ และอยากลองตามประสาครับ ผิดถูกประการใดก็คงไม่สามารถรับรองได้ครับ ขอน้อมรับคำแนะนำ และติชมทุกประการครับ


*** หมายเหตุ *** สงวนสิทธิ์สำหรับการอ่านและนำไปใช้ประกอบบทความเพื่อการแลกเปลี่ยนความรู้กัน และไม่อนุญาตให้คัดลอกบทความไปใช้ในเชิงพาณิชย์ทุกอย่างครับ

วันอาทิตย์ที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2555

Jack Cola Versus Jim Cola

 วันนี้ขอมาแนวแปลกสักนิดครับ กับ เครื่องดื่มสำเร็จรูปพร้อมดื่มสองหนุ่มแดนมะกัน ที่ถูกนำมาผสมกับ Cola สำเร็จรูปโดย Australia ครับ โดย หนุ่ม Jack นั้นถูกอ้างว่ามีอยู่ 12.5% ของปริมาตร 340 ml.  ในขณะที่หนุ่ม Jim นั้นมีอยู่ 9.9% ของปริมาตร 340 ml. ครับ 


ยกแรกที่กลิ่นก่อนนะครับ ผมให้น้อง Jim ชนะไปครับ ให้กลิ่นของเหล้ามากกว่าหนุ่ม Jack ครับ 
กลิ่นของ Jack นั้นโดน Cola กลบไปเยอะครับ


ด้านรสชาติกันบ้างครับ หนุ่ม Jack ให้ความรู้สึกเหมือนดื่ม Cola แล้วมีกลิ่น Bourbon มากกว่าครับ
ไม่ค่อยได้เนื้อเหล้าสักเท่าไหร่ครับ ถ้าเทียบกับหนุ่ม Jim ที่เคยลองมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่เดี๋ยวต้องซ้ำอีกทีครับเพื่อความแน่นอน




มาต่อกันที่หนุ่ม Jim ครับ รสชาติให้ความเป็นเหล้ามากกว่า Jack จริงๆ ด้วยครับ
เนื้อเหล้าเป็นชิ้นเป็นอันมากกว่าครับ ให้ความรู้สึกว่าเหมือนดื่ม Bourbon ผสม Cola จริงๆ ครับ ไม่เหมือนกับ Jack ที่ให้ความรู้สึกเหมือนกับดื่ม Cola กลิ่น Bourbon ครับ


คงพอจะเดาคำตอบได้แล้วนะครับ ว่าสำหรับผมแล้วจะเลือกตัวไหน
ข้อคิดเห็นทั้งหมดเหมือนเช่นเคยนะครับ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวไม่รับประกันความถูกต้องครับ 
ฉะนั้นแล้วจงอย่าเชื่อจนกว่าจะได้ลองเองครับ 

วันศุกร์ที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2555

Lagavulin 16 Yo


สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่านหลังจากที่ผมต้องไปทำงานต่างจังหวัดทำให้ไม่ค่อยได้มีเวลารีวิวสุราอีกทั้งยังห่างหายจากตู้เก็บเหล้าที่บ้านทำให้การหาเหล้าซักตัวมันยากเย็นแสนเข็นยิ่งนัก วันนี้ผมได้กลับมาบ้านที่กรุงเทพฯ ทำให้ได้เปิดตู้เหล้าอีกครั้งหลังจากถูกปิดผนึกไปนานเกือบ 2 เดือน


วิสสะกี้วันนี้ที่ผมจะรีวิวคงไม่พ้นตัวที่ผมเปิดไว้เมื่องานmeetingคราวที่แล้ว ซึ่งได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากเพื่อนสมาชิกทุกคน(ทำให้คนที่หิ้วไปเปิดยืดไปด้วย) แต่หลังจากจบงานนั้นผมก็เฝ้ารอวันที่จะได้กลับมาชิมแบบจริงๆ จังๆ อีกครั้งครับ
เข้าเรื่องเลยหล่ะกันวิสสะกี้ที่ผมพูดถึงนี้คือ Lagavulin 16ปี ผมเชื่อว่าคนที่เพิ่งเริ่มศึกษาเรื่องเหล้าทั้ง Single malt หรือ Blend รวมถึงเหล้าประเภทอื่นและได้มีการค้นคว้าจากอากู๋รับรองว่าต้องเห็นชื่อ SM ยี่ห้อนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงไปในทางที่ดีในหลายๆ บทความ ซึ่งผมเองก็คงไม่พลาดที่จะหาความจริงในเรื่องนี้
Appearance: สีทองเข็มไปทางสีทองแดง (chestnutploroso sherry) ขาเล็กยาวไหลเชื่องช้า
Aroma: กลิ่นควันขี้เถ้าPeat แบบไม่ต้องสืบ ผสมกลิ่นหอมจางๆ คล้ายคลาเมล
Taste: หวาน เค็มนิดๆ มีกลิ่นทะเล ฝาดตรงปลายนิดหน่อย นุ่มลิ่นแม้จะเผ็ดนิดหน่อย กลิ่นควันมาเต็มๆ และมีสัมผัสหวานมันคล้ายเนย
With Water: รสหวานมาและมีกลิ่นควันจางๆ
Finish: ทิ้งรสหวานและฝาดปลาย บวกbody เข็มข้น สวนกับกลิ่นควันที่ตีกลับขึ้นมายาวๆ กำลังดี



สรุป: ผมเคยรีวิวตัว 12 ปีไปแล้ว แต่มาตัว 16ปีนี้ให้ความรู้สึกที่แตกต่างครับ มีทั้งความละมุนที่มากขึ้นไม่กระด้างบวกความหวานมันรวมกับกลิ่นควันที่โดดเด่นอยู่แล้ว ผมเชื่อว่า Lagavulin 16ปี ตัวนี้ไม่ได้มีดีที่คนอวยแต่มีดีคุณภาพจริงๆ ใครชอบแนวหวานมันแล้วยังควันอีก เจอเจ้านี่ที่ไหนและคิดว่าราคาไม่ใช่อุปสรรค์จัดเข้าบ้านมาเลยครับ และวิธีดื่มที่ผมแนะนำให้นั่งในห้องแอร์เย็นๆ เทวิสกี้ใส่ประมาณ 5cl ทิ้งแก้วไว้คุณจะได้กลิ่นควันโชยมา รอให้แก้วเริ่มเย็นก็จัดการยกดื่มได้เลยครับ รับรองว่าเพลินอย่าบอกใครเชียว

วันศุกร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2555

Johnnie Walker Blue Label

ภาวะเหล้าแห้งในบ้านทำให้เข้าสู่ภาวะจำยอม ต้องขุดเจ้าขวดนี้ขึ้นมาดื่มจนได้ครับ จิ้มมม
เหล้าบ้านนายใหญ่หมดไปเมื่อหลายวันก่อน มองในตู้เห็นเจ้าขวดนี้อายุตั้งแต่ปี 2549 ผ่านเข้ามา 6 ปี
เกรงว่าคุณภาพมันจะไปซ่ะก่อน แล้วจะเจอภาวะเหมือนกับเจ้า Glen Elgin ที่ทำเอาเข็ด เลยตัดใจเปิดซ่ะเลยดีกว่า 

ว่าแล้วก็มาเริ่มกันตามสไตล์ลิ้นบ้านๆ กันเลยก็แล้วกันครับ
เริ่มกันที่สีก่อนก็แล้วกันครับ ออกไปทางทองอำพันดูแล้วสบายตาดีครับ ขานั้นค่อนข้างหนืดไหลช้าลงมาพร้อมๆ กันเลยเชียวครับ


ด้านกลิ่นนั้นผมว่ามันก็หอมดีอยู่ครับ แต่....  มันไม่ไหลมาเรื่อยๆ เหมือนกับพวก SM ครับ 
รินทิ้งไว้ตั้งนานมันยังไม่ยอมมาเตะจมูกผมสักทีอ่ะ   หรือว่าจมูกผมจะโดนควันสุดฮิตที่ลอยอยู่เต็มน่านฟ้าเมืองเชียงใหม่เล่นงานจนเพี้ยนไปแล้วอ่ะ ตายดีก่า

ยกขึ้นมาดมจ่อๆ ถึงได้กลิ่นแนวทางของ Highland เจือด้วยกลิ่นแห้งๆ ของ Speyside คละๆ กันอยู่ครับ
แต่กลิ่นที่ชัดสำหรับผมคือกลิ่นของโอ๊ก กับ Malt ที่ค่อนข้างชัดครับ ตามด้วยกลิ่นวนิลา กับกลิ่นเปรี้ยวนิดๆ ของ Citrus
ผมว่ามันยังมีกลิ่นของน้อง L ด้วยอ่ะครับถ้าเทียบกับ SM หลายตัวที่อยู่ 10 ปีนี่บางตัวแทบไม่มีกลิ่นน้อง L เลยอ่ะครับ โบ๋ววว


รวมๆ ผมว่ามันก็คงประมาณนี้ครับสำหรับเหล้า Blended High-end ขวดนี้ 


คราวนี้มาว่ากันที่รสชาติกันต่อดีกว่าครับ

อืม... จิบแรกรู้สึกได้ถึงความอุ่น ที่ให้ความรู้สึกว่ายินดีต้อนรับ ตามด้วยความหวานนำ จนรู้สึกได้ถึงคำว่าหวานขมนิดๆ 
ลื่นแต่ให้ความรู้สึกเผ็ดร้อนอยู่ในที burn นิดๆ แต่ไม่มากให้สัมผัสถึงความเปรี้ยวนิด หวานหน่อยที่ผสานกันได้อย่างลงตัว
เนื้อไม่แน่นมากเหมือนกับ SM แต่ก็ประทับใจดี ไม่ผิดหวังครับสำหรับ High-end Blended Whisky ขวดนี้ 
ดีกว่าเจ้า Ballantine's 21 Yo เยอะเชียวครับ จบด้วยความแห้งนิดๆ ควันจางๆ ฉ่ำหน่อยๆ ตบท้ายด้วยน้ำเย็นๆ นี่เยี่ยมไปเลยครับ


สรุปแล้วสำหรับผม เจ้า JW Blue Label ขวดนี้คุ้มค่าสมราคาครับ แต่ถ้าบ่อยๆ คงไม่ไหวครับ
ถึงจะเป็นค่าตัวที่ได้จาก Duty Free ก็เถอะครับ  เก็บไว้ดื่มในโอกาสสำคัญๆ ดีกว่าครับ
ประทับใจกับรสชาติที่ยกดื่มแต่ละครั้งให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันไปเรื่อยๆ 
บางทีได้อโรม่าหอมๆ เหมือน Highland SM 
บางครั้งก็ให้ความรู้สึกแห้งหน่อยๆ ตอนจบเหมือนกับเหล้าจาก Speyside
บางคราวกลับให้กลิ่นควันนิดๆ จากถิ่น Islay รวมๆ แล้วประทับใจดีครับ
แต่.... ด้วยค่าตัวค่อนข้างสูงทั้งในบ้านเรา และตาม Duty Free 
ผมแนะนำว่าจับ SM รุ่นยอดนิยมน่าจะดีกว่าสำหรับคนงบน้อยนะครับ 
แต่ถ้าในโอกาสพิเศษ หรือเพื่อสักครั้งในชีวิตว่าจะสัมผัสกับ High-end Blended Whisky ดีๆ สักตัวผมว่าไม่ควรพลาดกับเจ้า JW Blue Label ขวดนี้ครับ
แนะนำว่าให้หาซื้อ Premium Package ที่มีครบทั้งสี่สีของ JW ก็ได้ครับเพื่อเป็นการประหยัดเงินในกระเป๋าสำหรับคนงบน้อยครับ
เพราะคุณจะได้ลอง Black Green Gold(รุ่นเก่า) Blue ครบทั้งสี่ในราคาประมาณ สองพันกลางๆ ถึงปลายๆ จากตาม Duty Free นะครับ

ปล. 1. ความคิดเห็นทั้งหมดเป็นความเห็นส่วนตัวล้วนๆ ไม่รับประกันความถูกต้องเหมือนเช่นเคยนะครับ
ผิดพลาดประการใดขอรับไว้เพียงลำพังครับ 

ปล. 2. ขอบคุณไนท์ด้วยครับ สำหรับแก้วสวยๆ Blue Label อุปกรณ์ประกอบฉากครับ

วันพฤหัสบดีที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2555

Jura 10 years old 40%

สวัสดีครับพี่ๆน้องๆ ร่วมอุดมการณ์ทุกท่าน เนื่องจากผมเองต้องมาทำงานที่ต่างจังหวัดกับภาระหน้าที่ใหม่ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาได้เขียนรีวิวสุราซักเท่าไหร่แต่ด้วยความรักในรสสุราและอยากจะสนทนากันพวกเรา ชาวมักเหล้าคลับ ดังการสนาทนาในวงเหล้าทุกๆ ครั้งที่ผ่านมา วันนี้ผมจึงขอเสนอน้อง Jura 10 years มาเล่าสู่กันฟังครับ

Jura เป็นโรงกลั่นที่อยู่บนเกาะที่ชื่อว่า Jura ครับ(ชื่อเดียวกันเลย) เจ้าเกาะนี้จะอยู่ใกล้กับเกาะ Islay ทำให้เหล้าจากโรงกลั่นนี้น่าจะมีสไตย์เหล้าคล้ายๆ กับของ Islay คือเด่นที่กลิ่น Peat และควันตามแบบที่ผมชื่นชอบเป็นพิเศษ อีกทั้งตัวโรงกลั่นเองไม่ได้ขึ้นกับเครือน้ำเมาใหญ่ๆ จึงน่าจะมีอิสระและเอกลักษณ์เฉพาะตัวในเรื่องของรสชาต

มาทดลองชิมโดยเริ่มจากเทเหล้าลงแก้ววนๆดูทิ้งไว้ซักแป๊ปนึง

Appearance:สีทองเข้มไปทางน้ำตาล (กลุ่มสี russetmuscat) ขาเล็ก-กลางไหลไม่ช้า-ไม่เร็ว

Aroma: กลิ่นไล่มาตั้งแต่วนิลา(อ่อนๆ) น้ำผึ้ง ส้ม มะนาว(ปลายๆ ไม่เด่นมาก)กลิ่นโดยรวมไม่ค่อยเด่นและหนักมากจนเกินไป

Taste: รสหวาน เค็มๆ ฝาดที่ปลายทาง สัมผัสลิ้นเผ็ดร้อน กลิ่นน้ำผึ้งวนิลาอ่อนๆไม่อิ่มเน้น Body ไปทาง Dry ปิดท้ายด้วยควันนิดหน่อยพอได้กล้อมแกล้ม

With Water: รสหวานเค็มเด่น ละมุนลิ้น กลิ่นน้ำผึงเด่นขึ้นมากและยังคงมีควันติดปลายนวม

Finish: ทิ้งกลิ่นควันไว้เด่น(แต่ไม่ใช่ว่าจะมาก)ผสมกับวนิลา+น้ำผึ้งจบไม่ค่อยยาว

สรุป: Jura10years ผมว่าเป็นเหล้าที่มาแบบงงๆ เหมือนกันคือ มันไม่เด่นไปซักด้านรู้สึกเหมือนผสมนู่นนิดนี่หน่อยมาแบบไม่ค่อยจะเต็มอาจจะเป็นที่เหล้าอายุยังน้อยเลยแสดงความห้าวออกมาเต็มที่ทั้งเผ็ดทั้งสด
ผมคิดว่าถ้าบ่มนานอีกหน่อยน่าจะลดความห้าวดื่มสบายลิ้นขึ้นอีกโขโดยรวมตัวนี้ก็ถือว่าคุ้มค่ากับราคาดื่มได้แบบชิวๆแต่จะให้ดีแนะนำให้ผสมน้ำลดความห้าวลงรับรองว่าหล่อขึ้นอีกเยอะหอมนุ่มลิ้นประทับใจแน่นอนครับ

วันศุกร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

Matisse 12 Yo Specially Selected Blended Scotch Whisky

สำหรับเจ้า Matisse 12 Yo Specially Selected Blended Scotch Whisky ชื่อเต็มยาวจังเลยครับ shock ขวดนี้ (ต่อไปขอเรียกเป็น Matisse 12 Yo ก็แล้วกันนะครับ) ผมได้มาเป็นของที่ระลึกจากการรีวิว Matisse Single Malt Aged 15 Yo ลงในเวปเราและที่ Blog Langmatong เย็นย่ำก็ร่ำสุราตั้งแต่ปีที่แล้วเกือบจะครบปีพอดีเลยครับ   
วันนี้สบโอกาสเหล้าในบ้านงวดไปเยอะมองไปมองมาจับเจ้าขวดนี้มารีวิวซ่ะเลยดีกว่า 
ขอย้ำเหมือนทุกครั้งนะครับ การรีวิวของผมเป็นไปในแบบลิ้นบ้านๆ ไม่รับประกันความถูกต้อง ชิมไปบ่นไปตามประสาครับ 


เริ่มกันที่สีเหมือนเช่นเคยครับออกไปทางทองอำพันใสพอประมาณ ไม่เข้มเป็นสีทองแดงเหมือนกับตัว Matisse SM 15 Yo ครับ
ขาเหล้าค่อนข้างสวยครับใหญ่หนักไหลค่อนข้างช้าทีเดียวครับ

ต่อไปที่กลิ่นด้วยเลยก็แล้วกันครับ กลิ่นนั้นยังเจือด้วยน้อง Lกฮ อยู่บ้างกับแต่ไม่หนักเท่าไหร่ เจือด้วยกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเหล้าจาก Highland กลิ่นอโรม่าหอมๆ ผลไม้รสเปรี้ยว โอ๊กจางๆ น้ำผึ้ง วนิลานิดๆ ควันหน่อยๆ รวมๆแล้วค่อนข้างประทับใจกับกลิ่นครับ 

คราวนี้ก็ถึงเวลาของรสชาติกันบ้างล่ะครับ 
แก้วแรกสำหรับผมต้อง Neat ก่อนเลยครับ....
อืมมม..... ผ่านเลยครับกับแบบ Neat ชักไม่อยากต่อแบบผสมแล้วสิครับตัวนี้
กลิ่นอุ่นๆ ควันนิดหน่อย หวานละมุ่นมีอยู่ครบ คล้ายกับ SM ของถิ่น Highland เชียวครับ
แต่มันไม่สุดเหมือนกับ SM ของถิ่นนี้คือความฉ่ำ กับความอวลที่ตีกลับขึ้นมาเมื่อจิบน้ำตามลงไป
เจ้านี่ติดจะแห้งไปนิดครับสำหรับผม เมื่อจิบน้ำตามก็ไม่ได้ความอวลตีกลับขึ้นมา จบก็ค่อนข้างสั้นไปหน่อยครับ
แต่รวมๆ แล้วผมว่าทำออกมาได้ดีเชียวครับ เสียแต่ว่าจะว่าแห้งก็ไม่แห้ง จะว่าฉ่ำก็ไม่ฉ่ำ มันก้ำกึ่งกันไปหน่อยครับ
รวมๆ แล้วค่อนข้างประทับใจครับ แต่ถ้าผสมน้ำ หรือ on the rock ผมว่าน่าจะจืดไปหน่อยครับ 
คงต้อง Neat น่าจะดีกว่า แต่ถ้าอยากผสมน้ำ หรือ on the rock แล้วน่าจะต้องเพิ่มสัดส่วนเหล้าให้มากหน่อยครับ ดื่มชากันดีก่า

สรุป สำหรับผมแล้วเจ้า Matisse 12 Yo ขวดนี้จัดได้ว่าค่อนข้างน่าประทับใจทีเดียวครับ
เหมาะสำหรับคนที่เบื่อๆ เหล้าตลาดอยากเปลี่ยนแนวมาหาเหล้ายี่ห้อใหม่ๆ ผมว่าเจ้าขวดนี้เป็นตัวเลือกที่น่านำไปพิจารณาด้วยอยู่เชียวครับ
หรืออยากลองหาเหล้าที่ใกล้เคียงกับ SM ก็จัดไปตัวเลือกที่น่านำมาพิจารณาร่วมด้วยอยู่ครับ
เสียก็แต่ว่าอาจต้องเปลืองเหล้าหน่อยหากดื่มแบบมี Mixer เพราะผมว่ามันเหมาะที่จะดื่มแบบ Neat มากกว่าครับ

ปล. ข้อคิดเห็นทั้งหมดเป็นความเห็นส่วนตัวล้วนๆ ไม่รับประกันความถูกต้องเหมือนทุกครั้งครับ ผิดพลาดประการใดขอรับไว้เองครับ