พวกผมแค่ชมชอบในรสชาติของสุรา เรื่องราวที่เขียน เริ่มต้นจากความชอบและความสนใจ ที่นำไปสู่การค้นหา
เมื่อได้รับรู้ และทดลองด้วยตัวเองแล้วก็อยากแบ่งปันให้กับเพื่อนๆ และคนอื่นๆ ที่สนใจในเรื่องเดียวกันครับ

ข้อคิดเห็นที่ให้เกี่ยวกับเรื่องการร่ำสุราในแต่ละประเภท เป็นความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆ ที่ได้มาจากการลองของด้วยตัวเอง
ที่แค่อยากรู้ และอยากลองตามประสาครับ ผิดถูกประการใดก็คงไม่สามารถรับรองได้ครับ ขอน้อมรับคำแนะนำ และติชมทุกประการครับ


*** หมายเหตุ *** สงวนสิทธิ์สำหรับการอ่านและนำไปใช้ประกอบบทความเพื่อการแลกเปลี่ยนความรู้กัน และไม่อนุญาตให้คัดลอกบทความไปใช้ในเชิงพาณิชย์ทุกอย่างครับ

วันอังคารที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2554

Glenfiddich 12 years old 40%



ผมเคยดื่ม Glenfiddich 12 ปีเมื่อนานมาแล้วซึ่งถือได้เลยว่าเจ้านี่เป็น Single Malt ตัวแรกๆ ที่ทำให้ผมเข้าสู่โลกของ whisky และบ้าจนทุกวันนี้แต่ที่น่าเสียดายคือตอนนั้นได้ลองแบบเป็นแก้วแต่ไม่รู้ว่ามันมีกลิ่นอะไรบ้างรู้แต่ว่ามันเข้มข้นดี

เจ้านี่ข้างขวดเขียนว่าหมักในถัง Oloroso Sherry และ Bourbon คาดเดาว่าน่าจะเผ็ดตามสไตร์ถัง Sherry ขอบอกตามตรงว่าน้ำลายไหลมากๆ เพราะผมเป็นคนที่ชอบเหล้าสไตร์เผ็ดร้อนหมัดหนักดุดันขอปราบพยศหน่อยเถอะ


Appearance: สีทองเข้ม(ไปทางน้ำตาล) และมีขาเล็กยาวไหลอืดอาด




Aroma: กลิ่
นวนิลามาเบาๆ ให้ความรู้สึกหอมหวาน

Taste: รสหวานนุ่ม เลี่ยนมันเล็กๆ และมีกลิ่นวนิลาอ่อนๆ แต่ไม่ออกเปรี้ยวน้ำผึ้ง

With Water: รสสัมผัสดีขึ้น(นุ่มขึ้น) หวานมันกำลังดีและมีกลิ่นวนิลาจางๆ

Finish: ทิ้งรสหวานและสัมผัสมันๆ กลิ่นวนิลาไว้เล็กน้อย ถือว่าค่อนข้างสั้น

สรุป: ผิดคาดที่ไม่เผ็ดแต่ออกแนวหวานมัน(Rich) มีกลิ่นวนิลาอ่อนๆ ส่วน Finish ก็สั้นๆ ถือว่ามีความสมดุลแบบเบาๆ กำลังดี โดยรวมผมว่าตัวนี้จะคล้าย The Macallan Select Oka แต่ความแน่นของกลิ่นและ Finish จะน้อยกว่า(ถ้าให้ความแน่น The Macallan ระดับ 5 เจ้านี่จะประมาณ 2) ใครชอบแนว Rich กลิ่นโอ๊ค-วนิลา นุ่มๆ อ่อนๆ ไม่ฉุนเกินไป Glenfiddich 12ปี ถือว่าผ่านเหมาะสำหรับเริ่มต้นสู่สาย Single Malt ครับ

วันพุธที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2554

The Glenlivet 15 Yo

เปิดทิ้งไว้หลายวัน จิบไปบ้างล่ะ ต้องบอกว่าประทับใจ และคุ้มค่าสมราคา
สำหรับขวดนี้ผมได้มาราคาเต็มแสตมป์ไทยครับ  
ขอรีวิวกันแบบลิ้นบ้านๆ เหมือนเช่นเคยครับ 
เริ่มที่สีนั้นออกแนวทองแดงหน่อยๆ ค่อนข้างเข้มเมื่อเทียบกับตัว 12 ปีครับ
ด้วยความที่มักบ่มนานกว่าและ finish ด้วยถัง French Oak อีกครั้งครับ


ต่อกันที่ขาครับ ขาและเนื้อนั้นจัดว่าค่อนข้างหนัก ขาใหญ่ไหลช้ากำลังดีครับ


ว่าด้วยกลิ่นยิ่งไปกันใหญ่ครับ กลิ่นหอมๆ ของดอกไม้ ผลไม้รสเปรี้ยว เจือด้วยกลิ่นชัดๆ ของ Oak ที่มาแบบจัดเต็ม
ชวนให้อยากยกดื่มเป็นอย่างยิ่ง



สัมผัสแรก... หวาน หอม เจือความเผ็ดร้อน กลิ่นของผลไม้รสเปรี้ยวค่อนข้างชัด แต่ไม่เปรี้ยว
มีแต่กลิ่นที่เรียกว่ากลิ่นซิกตัส (สะกดถูกหรือปล่าวหว่า)  ค่อนข้างชัดทิ้งค้างอวลๆ ไว้ในปาก
กับความแห้ง ที่ไม่ฉ่ำเหมือน Glenmorangie ครับ
ด้าน After taste นั้นไม่ค่อยยาว แต่ก็สร้างความประทับใจได้พอประมาณ
จัดว่าค่อนข้างดีแต่ไม่เหมาะกับคนชอบแนวหนักๆ จำพวก Islay ครับ



ลองดื่มคู่กับ Shortbread นั้นพบว่าความแห้งชัดเจนขึ้นไปอีกครับ


สำหรับผมแล้วตัวนี้ค่อนข้างประทับใจครับ เอาไว้สลับบรรยากาศกับความฉ่ำ หรือจำพวกกลิ่นจัด หมัดหนักแบบ Islay ได้เป็นอย่างดีเชียวครับ ว่าแล้วขอลาไปสร้างความประทับใจต่อก่อนละคร๊าบ....

ความคิดเห็นทั้งหมดเป็นความคิดเห็นส่วนตัวแบบลิ้นบ้านๆ เหมือนทุกครั้ง
และไม่รับประกันความถูกต้องเหมือนเช่นเคยนะครับ 

วันอังคารที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

Talisker 10 Years Old VS Laphroaig

อดไม่ได้พอดีเปิด Laphroaig ทิ้งไว้ขอเทียบกันสักหน่อยแบบ  1 ต่อ 1 กันไปเลยครับ
เริ่มที่สีนั้น สีของ Talisker ออกทองอำพันเจือแดง แต่ Laphroaig ออกแนวทองใสๆ ครับถือว่าเป็นความแตกต่างที่ได้มาจากถังที่ใช้บ่มครับ
ด้านขาและเนื้อเหล้านั้นสูสีไม่ต่างกันเท่าไหร่ต่างฝ่ายต่างหนาและหนักพอๆ กัน ยกนี้เสมอกันครับ


มาต่อกันที่กลิ่น ว่าที่ของ Laphroaig เลยก็แล้วกันนะครับ
กลิ่นโรงพยาบาลชัดเจน เจือด้วยกลิ่นสาหร่าย และไอทะเล คล้ายกันครับแต่ Talisker ไม่มีกลิ่นโรงพยาบาล
ยกนี้ด้วยความชอบส่วนตัวในกลิ่นสะอาดๆ ขอเลือกให้น้องสาหร่ายชนะไปครับ



เริ่มที่ Laphroaig ก่อนนะครับ เพราะ Talisker จัดไปก่อนแล้ว
ไม่ผิดหวังเหมือนเช่นเคย ความแตกต่างบนความลงตัวเหมือนทุกครั้ง
ความหอมของ Peat ที่เจือกลิ่นความสะอาด
ทิ้งค้างความหอมของควันที่มากกว่าไว้นานกว่า
ล้างปากแล้วต่อเนื่องด้วย Talisker กันเลยครับ เหมือนกับจืดไปเลยครับ
เมื่อเทียบกันแบบตัวต่อตัวแล้ว ยกนี้ขอยกให้ Laphroaig ชนะไปด้วยความเข้มและความหนักแน่นเช่นเดียวกันครับ



สรุปสำหรับเจ้าสองตัวนี้ผมของเลือก Laphroaig ด้วยความชอบส่วนตัวครับ
กลิ่นกับรสชาติที่แตกต่าง แต่ผสานกันได้อย่างลงตัว คราวหน้าจะขอจัดเทียบกันแบบ 1 ต่อ 1 สามตัว
กับ Coal Ila VS Talisker and Laphroaig โปรดติดตามได้ที่นี่ เร็วๆนี้ครับ 

ปล. ข้อคิดเห็นทั้งหมดเป็นความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆ จากลิ้นบ้านๆ ไม่ขอรับประกันความถูกต้องเหมือนเช่นเคยนะครับ 

Talisker 10 Years Old

เห็นเขาลอง Ardbeg กันไปไอ้เราก็ไม่มีมองไปมองมาคว้าเจ้านี่ที่ได้จากคุณตือมานานเกือบปีได้ล่ะ มาชดเชยดีกว่า 


ตามประสาลิ้นบ้านๆ เหมือนเช่นเคย และอาศัยข้อมูลเบื้องต้นที่ได้จากเล่งฮู้เฮียและคุณเบนที่ได้ลองมาก่อนหน้าแล้ว
ว่ากันที่สีของ Talisker ขวดนี้ออกสีทองอำพันค่อนไปทางแดง ไม่ใช่ทองใสๆ
เนื้อของเหล้านั้นจัดว่าค่อนข้างหนักขาใหญ่ไหลช้า



ต่อกันที่กลิ่นอย่างที่เล่งฮู้เฮียและคุณเบนว่าไว้ ครับกลิ่นควันนำ คล้าย Laphroaig แต่ไม่มีกลิ่นโรงพยาบาล
มีกลิ่นสดชื่นคล้ายกลิ่นไอทะเลหน่อยๆ เจือด้วยกลิ่นของผลไม้รสเปรี้ยว กับกลิ่นของสมุนไพรหอมๆ จำพวกมิ้นต์ครับ



ว่ากันที่รสชาติกันต่อเลยก็แล้วกันครับ จิบแรกที่เข้าไปรู้สึกขมนิดหน่อย
ตามมาด้วยรสและกลิ่นควันที่คล้ายแต่ก็ต่างอยู่ในทีกับ Laphroaig
จบด้วยความรู้สึกที่ร้อนๆ นิดๆ เผ็ดหน่อยๆ ทิ้งกลิ่นควันไว้ในปาก พอประมาณ
แต่ปริมาณกลิ่นไม่มากเหมือน Laphroaig คงต่อเอามาเทียบกันดีกว่าครับ



จบท้ายด้วยกลิ่นควันที่ค้างในปาก แต่ไม่เข้มเท่า Laphroaig
ให้ความรู้สึกที่แห้ง ไม่ฉ่ำเหมือน Laphroaig แต่เพื่อความแน่นอน เดี๋ยวขอ Test ซ้ำคู่กับ Laphroaig ครับ

วันอาทิตย์ที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

OLD PULTENEY 12year olds 40%

คืนนี้ขอนำเสนอ OLD PULTENEY 12ปี ที่เคยเอาไปเทสกันตอน meeting ซึ่งคืนนั้นลองแล้วก็พอจะเข้าใจว่าเป็นเหล้าที่มีสัมผัสอ่อนนุ่ม กลิ่นไม่แรง แต่เพื่อความชัวร์ต้องเอามาซ้ำซะหน่อย ที่มาของโรงกลั่นนี้ใครจะเชื่อว่ากลุ่มของเสี่ยเจริญเบียร์ช้างมีหุ้นอยู่ แต่น่าเสียดายที่แทบจะไม่มีให้เห็นในเมืองไทยเลย โดยเจ้านี่การันตีด้วยรางวัลจาก WWA

เทเหล้าใส่แก้ว(The Glencairn Glass เพิ่งได้มาก็ขอใช้หน่อย)

Appearance: ดูสีซักนิด ออกสีทองอ่อนๆ ไปเหลือง ขาเล็กยาวไหลเร็วกลางๆ

Aroma: กลิ่นแอลฯ ค่อนข้างมาก จึงขอเติมน้ำซักหน่อย เพื่อกลิ่นที่ชัดเจนขึ้น กลิ่นออกแนวหอมหวานผลไม้อ่อนๆ

Taste: รสหวานนุ่มๆ มีกลิ่นผลไม้คล้ายแตงโมอ่อนๆ ผสมๆ กับกลิ่นคล้ายน้ำเกลือ

Finish: จบแบบหายไปเลย นั่งเฉยๆ ซัก 5นาทีรู้สึกเค็มๆ ปากแปลกดีครับ

สรุป: ตัวนี้มีกลิ่นผลไม้อ่อนๆ ไม่หวาน รสนุ่มกลิ่นไม่แรงมาเร็วจบเร็ว ถ้าคนชอบแนวนี้ก็พอได้ ใกล้เคียง The Glenlivet 12 ปี แต่อ่อนกว่าพอสมควรที่แปลกคือหลังดื่มแล้วกลับรู้สึกเค็มในปาก ดื่มได้แบบชิวๆ ไม่ต้องลุ้นเยอะเหมือน Malt ที่มาจาก Islay