พวกผมแค่ชมชอบในรสชาติของสุรา เรื่องราวที่เขียน เริ่มต้นจากความชอบและความสนใจ ที่นำไปสู่การค้นหา
เมื่อได้รับรู้ และทดลองด้วยตัวเองแล้วก็อยากแบ่งปันให้กับเพื่อนๆ และคนอื่นๆ ที่สนใจในเรื่องเดียวกันครับ

ข้อคิดเห็นที่ให้เกี่ยวกับเรื่องการร่ำสุราในแต่ละประเภท เป็นความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆ ที่ได้มาจากการลองของด้วยตัวเอง
ที่แค่อยากรู้ และอยากลองตามประสาครับ ผิดถูกประการใดก็คงไม่สามารถรับรองได้ครับ ขอน้อมรับคำแนะนำ และติชมทุกประการครับ


*** หมายเหตุ *** สงวนสิทธิ์สำหรับการอ่านและนำไปใช้ประกอบบทความเพื่อการแลกเปลี่ยนความรู้กัน และไม่อนุญาตให้คัดลอกบทความไปใช้ในเชิงพาณิชย์ทุกอย่างครับ

วันพุธที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

Ardbeg TEN Year Old


Ardbeg TEN Year Old

........Ardbeg TEN Year Old เป็นเหล้าจากเขต Islay เหล้าจากเกาะแห่งนี้จะมีเอกลักษณ์ คือ Smoke & Peat, Peat คือ ถ่านหินเลน (เกิดจากต้นไม้ในหนองที่ทับถมกัน) ว่ากันว่าสำหรับคนรัก Peak ต้อง Ardbeg แต่เสียดายผมไม่เคยดม

Peat สักที...... เลยยังเทียบเคียงไม่ถูกว่ากลิ่นไหนคือ กลิ่น Peat.........Ardbeg TEN Year Old เป็นตัวเริ่มต้นตัวแรกสำหรับ Ardbeg, Ardbeg TEN Year Old ตัวนี้ได้มาจาก Duty Free ลาว ตรงด่านหนองคาย ที่ราคา 1,350 กับ ขนาด 1 ลิตร 46% Vol. สำหรับบ้านเราจัดหาได้จาก King Power ครับ


.......เปิดขวด จุกไม้ก็อกทำได้แน่นหนาดีมีความฝืดพอดีเลย........เมื่อรินใส่แก้วผิดคาดครับเนืองจากขวดเป็นสีเขียวเข้มทำให้ไม่ทราบ สีที่แท้จริงของเหล้าคิดว่าเหล้าน่าจะสีเข็มแต่...สีออกเหลืองทองอ่อนๆ สวยงามทีเดียว
........กลิ่น หลังจากรินใส่แก้วทิ้งไว้ประมาณ 3 นาที สูดดมแก้วแรกสัมผัสถึงกลิ่น Alcohol พอประมาณ อาจเป็นเพราะเหล้าอายุ 10 ปี หรือผมสูดดมกลิ่นเร็วไปหน่อย หลังจากพ้นไปมีกลิ่นควันตามมา ตามด้วยกลิ่น โอ๊ค หอมดีเลยละครับสำหรับผม เพราะผมชอบแนวกลิ่นแนวนี้ มีกลิ่น โรงพยาบาลอยู่จางๆพอสัมผัสได้บ้าง...พยายามดมหากลิ่น Peatอยู่...เมื่อเทียบกับ Laphroaig แล้ว
กลิ่นควัน จะน้อยกว่าแต่จะหอมกว่า

........พอยกขึ้นดื่มคำแรก ไม่ค่อยขมเท่าไหร่ ไหลลงคอมีรสเผ็ดนิดๆ ทิ้งความซ่ากัดทีปลายลิ้น และกระพุ้งแก้ม มีกลิ่นควันตีขึ้นมา เยอะกว่าตอนดมอีกครับ รู้สึกเต็มปากตามคำ

.........After ทิ้งรสไว้ในปากนานพอสมควรเลยละครับ พอดื่มน้ำเย็นๆตาม จะมีรสหวานนิดๆตามมา หลังจากลองแก้วที่ สอง ผ่านไปเกือบ 15 นาที ยังมีกลิ่นควันติดตามปากอยู่เลยครับ

.......สรุป.... โป้ง เยี่ยมครับสำหรับผม เหมาะสำหรับท่านที่เคยลอง Laphroaig มาแล้วกลิ่นแรงไป เจ้า Ardbeg กลิ่นควันน้อยกว่า แต่จะได้ความหอมมากกว่า และกลิ่นควันของ Laphroaig จะออกแนวไส้กอกรมควันมากไป.....เจ้า Ardbeg ยังเต็มปากเต็มคำกำลังดีด้วยครับ.......แต่เนื่องจากผมยังไม่ค่อยชำนาญในเริ่อง Testing เท่าไหร่
คงอ้างอิงอะไรไม่ได้....ต้องลองเองครับ

เพราะ วัน Meeting ผมจะหิ้วไปด้วย ใครไม่ไปอดลองนะครับ....... ช่วยไม่ได้

วันอังคารที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

Jameson Gold Reserve

พบกันอีกครั้งกับรีวิวลิ้นบ้านๆ ขวดแรกของเดือนกรกฎาคม ครับ
ขอเลือกเป็น Jameson Gold Reserve ตามคำเรียกร้องของเพื่อนสมาชิกหลายท่านครับ
วันของเลือกใช้แก้ว 3 ชนิดครับ แก้ว Shot สำหรับตวง ที่เหลือก็อย่างที่รู้กันครับ
เริ่มกันที่สีเช่นเคยครับ เนื่องจากขวดเป็นสีเขียวเข้มทำให้มองสีของเหล้าไม่ออก
แต่เมื่อรินออกมานั้นสีจัดเป็นแนวสีทองแดงแบบอำพันมากกว่าสีเหลืองทองครับ
เนื้อเหล้านั้นจัดว่าค่อนข้างเบาครับ แกว่งลื่น ขาเล็ก ไหลเร็วครับ


ต่อกันที่กลิ่น กลิ่นเมื่อรินออกจากขวดใหม่ๆ นั้น น้อง Alc ค่อนข้างแรงมากครับ
ทิ้งไว้สักพัก ได้กลิ่นโอ๊กค่อนข้างแรงชัดเจนมากๆ ครับ ต่อด้วยกลิ่นของผลไม้รสเปรี้ยว
เจือด้วยกลิ่นวนิลา และช็อคโกแลตหน่อยๆ ครับ



ต่อกันที่รสชาติครับ ความเข้มข้นนั้นมากกว่าตัว Jameson ธรรมดาเยอะครับ
แต่สามารถดื่มแบบ Neat ได้สบายๆ ครับ มีอาการ burn ของ alc พอประมาณครับ
ตามด้วยกลิ่นของโอ๊กที่ชัดมากๆ ครับ น่าจะเป็น Sherry Oak จากกลิ่น สี และรสเผ็ดนิดๆ ที่เป็นเอกลักษณ์
ความหวาน ไม่ค่อยมีเท่าไหร่ แต่ขมนิดหน่อย ไม่มาก เหมือนกับว่าน่าจะเป็นแนวหวานจนขมครับ
มีความมัน และฉ่ำเล็กน้อย แต่ไม่ฉ่ำยาวเหมือน Glenmorangie Nectar d'or
แต่ก็ทิ้งความมันและความรู้สึกลื่นๆ อยู่บนลิ้นครับ ตามด้วยการจิบน้ำตามเล็กน้อยให้ความรู้สึกที่หวานมากขี้นนิดหน่อย



ด้าน After Taste นั้นจัดว่ายาวกำลังดีครับ ไม่มากไม่น้อย
สรุปเลยแล้วกันครับ เจ้านี่เหมาะสำหรับจิบเพื่อผ่อนคลาย ไว้เปลี่ยนบรรยากาศ มากกว่าจิบยาวครับ
เพราะเมื่อผ่านแก้วที่สองไปแล้วจะให้ความรู้สึกเลี่ยนๆ ครับ กับกลิ่นโอ๊กที่ค่อนข้างมากจนเกินพอดีครับ 

ปล. ความเห็นทุกอย่างเป็นข้อคิดเห็นส่วนตัวเหมือนทุกครั้ง
ไม่รับประกันความถูกต้องกับลิ้นบ้านๆ อย่างผมนะครับ ถ้ามีโอกาสหามาลองเพื่อให้ได้ความหลากหลายก็ดีครับ
แต่ถ้าจะให้จัดเป็นเหล้าสามัญประจำบ้าน ขอถอยกลับไปหาตัว Jameson ธรรมดาดีกว่าครับ ดื่มชากันดีก่า

วันจันทร์ที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2554

Glenmorangie Sherry Wood Finish

ขอต้อนรับสู่กลางเดือนสุขสันต์
ด้วย Glenmorangie Sherry Wood Finish กับลิ้นบ้านๆ เหมือนเช่นทุกครั้ง
ในการลองครั้งนี้ผมขอใช้แก้วใหม่ที่เพิ่งจะได้มา Glencairn เทียบกับแก้วเดิม Paradox Bubble Glass ครับ
เช่นเคยนะครับ ความคิดเห็นที่ให้เป็นความเห็นส่วนตัวจากลิ้นบ้านๆ ไม่รับประกันความถูกต้องเหมือนเดิมครับ 


เริ่มต้นที่สี แก้วทั้งสองใบนั้นมองสีได้ง่ายครับ ให้สีออกทองแดง ไม่เหลืองอำพัน
ตามประสาของเหล้าที่บ่มในถังไม้ Sherry ครับ
ต่อด้วยขาหรือว่า Body ของเหล้านั้น แก้ว Glencairn ช่วยให้วนแก้วเพื่อดูขาของเหล้าได้ง่ายกว่า
แต่ลักษณะของขาจากแก้วทั้งสองใบนั้นเหมือนกันครับ
คือใหญ่ หนัก ไหลช้าตามอายุของเหล้าที่บ่มนานกว่า 10 ปีครับ

ต่อด้วยกลิ่นครับ แก้ว Glencairn ก็ยังคงให้กลิ่นที่น่าประทับใจกว่า คือลึกกว่า
ตามประสาของแก้วที่ถูกออกแบบมาเพื่อการนี้ครับ กลิ่นที่ได้ชัดเจนกว่าครับ
เออ... โทษทีครับกำลังลองเหล้าไม่ใช่ลองแล้วอ่ะครับ 
กลิ่นที่ได้เป็นกลิ่นของผลไม้เปรี้ยวๆ ผสมกับกลิ่นหอมๆ อโรม่าของดอกไม้
เจือด้วยกลิ่นหอมของวนิลาและช็อคโกแลตครับ ไม่มีกลิ่นควันตามสไตล์ของเหล้าตระกูลนี้ครับ



คราวนี้ก็ได้เวลาลองกันจริงๆ สักทีครับ
จับกลิ่นของ oak ความหวานติดปลายลิ้น เจือด้วยความเผ็ดนิดๆ ครับ
ทิ้งความหอมจางๆ ไว้ในปากครับ แต่ในเรื่องของความฉ่ำนั้นมีน้อยถึงน้อยมากครับ ไม่เหมือนตัว Nectar d'or ครับ



ด้าน After นั้นไม่สั้นไม่ยาว แต่ก็ชวนถวิลหาได้ไม่ยากครับ
ตัวนี้ผมว่ามันเนียนกว่า Lasanta ครับ รสชาตินั้นกลมกล่อมกว่า และไม่เผ็ดดุเหมือน Lasanta ครับ
พอให้ชวนยกดื่มได้เรื่อยๆ ตามประสาของเหล้าตระกูลนี้ที่ทำออกมาได้ดีแทบทุกตัวครับ 

ความเห็นทั้งหมดเป็นความเห็นส่วนตัวเหมือนเช่นเคยนะครับ ไม่รับรองความถูกต้องครับ
ว่าแล้วคืนนี้ของร่ำลาไปร่ำสุรากับ น้อง Sherry ต่อก่อนละครับ 

วันอาทิตย์ที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2554

The Black Grouse

ทนกระแสไม่ไหวครับ กับ The Black Grouse ขวดนี้ ต้องรีบจับมาลองกับเขาบ้างครับ
สีเมื่อมองในขวดนี่ออกแนวทองแดงเข้มๆ พอรินออกมาสีจางลงตามธรรมชาติ
ขานั้นกลางๆ แต่หนักเชียวครับ
เรื่องกลิ่นนั้นแรงดีครับ กลิ่นของควัน และ peat ชัดเจนเชียวครับ


ด้านรสชาติจัดจ้าน และกลมกล่อมอยู่ในที กลิ่นควันค้างอ้อยอิ่งในปาก
สมควรเป็นอย่างยิ่งที่จะนำมาเป็นเหล้าสามัญประจำบ้านตามที่เล่งฮู้เฮียเคยแนะนำไว้ครับ
ยิ่งถ้าได้ Shortbread มาช่วยดึงกลิ่นด้วยแล้ว สุดยอดครับตัวนี้ ของดีราคาถูกที่ต้องหาเข้าบ้านเพิ่มแล้วครับ ดื่มชากันดีก่า





ต่อกันด้วย Black Grouse on The Rock สักหน่อยครับ
Rock พร้อม Black Grouse พร้อม ว่าแล้วก็ลุยกันเลยครับ



กลิ่นควันจางลงไปเยอะเชียวครับ ผมกลับชอบกลิ่นแบบ neat มากกว่าซ่ะอีก ผมว่ามัน art ชวนดมดีครับ
ด้านรสชาตินิ่มลง ดื่มง่ายขึ้นเยอะครับ รสหวานคล้ายน้ำผึ้งกับคาราเมลชัดเจนดีครับ คล่องคอ ลื่นลิ้นดีเชียวครับ
มีความฉ่ำและความมันทิ้งไว้ในปากมากขึ้นครับ แต่ไม่นานเหมือน Nectar d'or ครับ
ทิ้งกลิ่นควันจางๆ ไว้ในช่องปากแบบพอประมาณ ครับ
ผมกลับชอบแบบ neat มากกว่านะ ผมว่ามันได้กลิ่นและรสที่เข้ม และชัดเจนกว่าครับ



สรุปแล้วผมว่าได้รสชาติไปคนละแบบครับ
สำหรับผู้ชอบดื่มยาว นี่ผมว่าแบบ on the rock หรือผสมน่าจะทำให้ดื่มสนุกครับ
ส่วนคนที่ชอบเสพ และเพื่อการผ่อนคลายนี่ผมว่าแบบ neat น่าจะดีกว่าครับ
สำหรับผมนี่ ผมชอบแบบ neat มากกว่าครับ มันได้ความเข้มเต็มอารมณ์ดีครับ ดื่มชากันดีก่า

วันเสาร์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2554

The Glenlivet 12 Year Old 40%



และแล้วก็ถึงคราวของผมบ้างหล่ะครับงานนี้ผมต้องขอขอบคุณพี่โอเล่ที่เป็นธุระจัดหามาให้ครับ



สำหรับ The Glenlivet เป็นโรงกลั่นใหญ่ของกลุ่ม Chivas Brothers ซึ่งถือว่าเป็นโรงกลั่นที่เป็นกำลังการผลิตที่สำคัญของ Chivas Regal โดยรวม Glenlivet 12 ปีตัวนี้บรรจุมาในกล่องส่วยหรูหุ้มด้วยกระดาษอีกที ดูดีมีมูลค่ามากๆ ครับ



Appearance: ทองเหลืองใส่ ขาเล็กกลางๆ
Aroma: สดชื่นนึกถึงผลไม้พวกแตงโม แอปเปิ้ล ออกกลิ่นเปรี้ยวหน่อยๆ ชวนน้ำลายไหล
Taste: หวานฉ่ำออกเขียวๆ แนวๆ แอปเปิ้ลเขียว
With Water: รสหวานเด่นขึ้น รสสัมผัสนุ่มขึ้น และกลิ่นหอมแบบฉ่ำ ดื่มง่ายขึ้น
Finish : รสหวานหอมกลิ่นสดชื่นมาสั้นๆ


สรุป : ใครเบื่อควันอยากโดนอะไรที่ง่ายๆ ไม่ซับซ้อนเชิญมาทางนี้เพราะ Glenlivet 12ปี ให้ความรู้สึกที่หวานแต่ไม่เลี่ยน หอมกลิ่นผลไม้อ่อนๆ มือใหม่-มือเก่าเข้าถึงได้ทุกคน ชอบเสพก็ Neat ซักแก้วสองแก้วก่อนอาหารก็ดี ชอบสังสรรค์กับเพื่อนผสมน้ำแข็งให้ความรู้สึกหวานเย็นนั่งยาวได้ถึงเช้าตื่นมาก็ไม่มีแฮงค์ครับพี่น้อง