พวกผมแค่ชมชอบในรสชาติของสุรา เรื่องราวที่เขียน เริ่มต้นจากความชอบและความสนใจ ที่นำไปสู่การค้นหา
เมื่อได้รับรู้ และทดลองด้วยตัวเองแล้วก็อยากแบ่งปันให้กับเพื่อนๆ และคนอื่นๆ ที่สนใจในเรื่องเดียวกันครับ

ข้อคิดเห็นที่ให้เกี่ยวกับเรื่องการร่ำสุราในแต่ละประเภท เป็นความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆ ที่ได้มาจากการลองของด้วยตัวเอง
ที่แค่อยากรู้ และอยากลองตามประสาครับ ผิดถูกประการใดก็คงไม่สามารถรับรองได้ครับ ขอน้อมรับคำแนะนำ และติชมทุกประการครับ


*** หมายเหตุ *** สงวนสิทธิ์สำหรับการอ่านและนำไปใช้ประกอบบทความเพื่อการแลกเปลี่ยนความรู้กัน และไม่อนุญาตให้คัดลอกบทความไปใช้ในเชิงพาณิชย์ทุกอย่างครับ

วันอังคารที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

Bunnahabhain XVIII

วันนี้ขอพาเพื่อนๆ มาพบกับคนคุ้นเคยที่พวกเราเรียกแกว่า "ลุงบัน" วัยสิบแปดขวบกันครับ
สำหรับตระกูลนี้คุณ pip ได้เคยให้ข้อมูลเบื้องต้นไว้ที่กระทู้รีวิว ลุงบันสิบสองขวบไว้ที่นี่ครับ http://www.montfort27.com/forum/index.php?topic=1877.0
ส่วนตัวผมเองนั้นพอดีทางบ้านไม่เคร่งเรื่องข้อมูล เน้นชิมเอารสชาติอย่างเดียวครับ
ก็เลยขอบอกเล่าเรื่องรสชาติแบบลิ้นบ้านๆ ตามแนวของตัวเองไปก็แล้วกันนะครับ เพื่อนที่อยากได้ข้อมูลรายละเอียดก็ตามไปเสพได้ที่กระทู้คุณ pip ได้เลยครับ

สำหรับเจ้า Bunnahabhain นี่ต้องบอกว่าเป็นเหล้าอีกตัวที่ออกเสียงได้ยากทีเดียวเชียวครับ มีบอกข้างกล่องดังนี้ Bu-na-ha-venn แบบอังกฤษงูๆ ปลาๆ บ้านนอกอย่างผมคงประมาณอ่านได้ว่า บูน-นา-ฮา-เหวน ครับ แต่ขอเรียกสั้นๆ ด้วยชื่อคุ้นเคยว่า ลุงบัน ก็แล้วกันนะครับ

รินพักไว้นี่กลิ่นอโรม่าหอมๆ เจือกลิ่นหวานๆ ของ Toffee น้ำผึ้ง Hazelnut โชยมาเป็นระยะๆ อย่างเย้ายวนทีเดียวครับ

สำหรับลุงบันขวดนี้ Jim Murray ให้คะแนนเอาไว้ถึง 93.5 เชียวครับ โดยให้คะแนนกลิ่นถึง 24 คะแนน
และแกบรรยายไว้ดังนี้ครับ "A sumptuous amalgam of lightly salted roasted hazelnut shimmering within it own oil. Oloroso bulging with toasted, slightly singed currants, a silver of kumquat and topped by thick vanilla. Irresistible."

รวมๆ แล้วเห็นด้วยกับแกในเรื่องของกลิ่นที่เย้ายวนอย่างแทบอดใจไว้ไม่ได้จริงๆ ครับ

ต่อกันที่สีก่อนสำหรับผมแล้วจัดได้ว่าเป็นเหล้าสีค่อนข้างเข้มทีเดียวครับ ออกทางทองแดงไปเลยก็ว่าได้ น่าจะ Finished จากถัง Sherry Oak ครับ
อายุอานามเยอะสีก็เลยเข้มเชียวครับ ขานี่ไม่ต้องห่วงใหญ่ไหลหนืดอืดเชียวครับ

มาต่อกันที่รสชาติขอว่ากันที่คะแนน และคำบรรยายของ Jim Murray ก่อนนะครับ เขาให้คะแนนไว้ 24.5 คะแนนครับ
"Almost impossible to fault: the oloroso grandly, almost pompously, leads the way exuding thick. Christmas pudding depth; a light muscovado sugar top dressing counters the deeper, lightly salted vanilla which begin to emerge."

ส่วนลิ้นบ้านๆ ของผมขอว่าไว้ดังนี้ครับ เผ็ดนำ เค็มนิดๆ แต่หวานพอตัว แผ่ความเผ็ดไปได้ทั่วปากดี ปลายติดหวานมันนิดๆ ทิ้งความมันเคลือบไว้ที่ลิ้นพอควร
รวมๆ แล้วคะแนนผมให้พอๆ กับแกครับ แต่ขอตัดคะแนนเรื่องความเผ็ดเพราะผมไม่ชอบเท่าไหร่ครับ ให้ที่ 23.5 พอครับ

มากันที่คะแนน Finished ตา Jim Murray แกให้ไว้ที่ 22 คะแนนครับ และว่าไว้ดังนี้ "A very slight sulphury note sullies the tone somewhat, but there is still enough rich vanilla and spotted dick for some enjoyable afters."

แต่สำหรับผมแล้วเห็นต่างอยู่บ้างครับ ค่อนข้างชอบกับ finished ที่ยาวพอประมาณไร้ควัน แต่มีความหวานอ้อยอิ่งทิ้งไว้ทั้งที่เผ็ดในตอนแรก แต่กลับทิ้งความมัน และหวานอยู่ในที กลิ่น Oak จางๆ กับ อโรม่าหอมๆ ของ Hazelnut กับ Toffee วนๆ อวลๆ อยู่ในปาก อันนี้เป็นความชอบส่วนตัวล้วนๆ ขอให้ที่ 24 คะแนนครับ

Balance นั้นตา Jim Murray ให้ไว้ที่ 23 คะแนน และบรรยายไว้ดังนี้ครับ "Only an odd cask has dropped this from being a potential award winner to something that is merely magnificent."

แต่สำหรับผมแล้วผมว่ามันลงตัวในวันว่างๆ นั่งจิบลุงบันวัยสิบแปด เคล้าเพลงลูกทุ่งตามประสาคนบ้านนอกอย่างผมก็ได้อารมณ์สบายๆ หรือจะฟังเพลงไทยสากลยุคต้อม เรนโบว์ Grand X เพลงพี่แจ้ หรือสุนทราภรณ์ยุคใหม่ได้อย่างไม่ขัดเขินครับ ขอให้คะแนนความชอบที่ 24 คะแนนครับ รวมแล้วผมให้คะแนนลุงบันแกทั้งหมด 95.5 ครับ

แต่ช้าก่อนความเห็นและคะแนนทั้งหมดล้วนเป็นความชอบส่วนตัวนะครับ ไม่รับประกันความถูกต้องเหมือนทุกครั้งครับ
ว่าแล้วขอลาไปสนทนาธรรมกับลุงแกต่อก่อนก็แล้วกันครับคืนนี้

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น